Kulturystyka

Odchudzanie:

Krok pierwszy- oblicamy zapotrzebowanie kaloryczne organizmu:

Dla mężczyzn:
1. Mnożymy wagę x 24 godziny = podstawowe zapotrzebowanie kaloryczne (BMR)
2. BMR x współczynnik aktywności = dzienne zapotrzebowanie kaloryczne

Dla kobiety:
1. Mnożymy wagę x 24 godziny = podstawowe zapotrzebowanie kaloryczne (BMR)
2. BMR x 0,9 = poprawiony BMR dla kobiet
3. poprawiony BMR x współczynnik aktywności = dzienne zapotrzebowanie kaloryczne

Współczynnik aktywności:
-Bardzo aktywny = 1.4 - 1.5 (Codzienne intensywne ćwiczenia + praca fizyczna przez większa cześć dnia)
-Aktywny = 1.3 1.4 (Codzienne intensywne ćwiczenia + praca ‘na nogach’)
-Średnio Aktywny = 1.1 - 1.2 (Ćwiczenia 3 razy/tydzień + praca siedząca)
-Nisko Aktywny = 1 (brak ćwiczeń + praca siedząca)

Jesli robimy redukcje od zapotrzebowania odejmujemy stopniowo kalorie, proponuje zaczac od 300kcl do 600kcl(dla opornych)

żródło: SDF by Ellis

Bialko na poziomie 2g na kilo masy ciala, tluszcze ok 0,5g na kg masy ciala, reste kalori uzupelniamy weglami

Krok drugi- ukladamy trening:

Przy redukcji konieczne jest robic trening areobowy(moga byc sw), polecane sa aeroby(bieg, rower…) rano przed sniadaniem po ok 30 minut, w porze po obiadowej polecam Hiit(w sumie 2 treningi areobowe dziennie po ok 30 minut):
Kiedy intensywność ćwiczeń wzrasta, proporcja tłuszczy wykorzystanych jako substrat energetyczny zmniejsza się, podczas gdy proporcja węglowodanów wzrasta. Wskaźnik kwasów tłuszczowych pochodzących z komórek tłuszczowych także zmniejsza się wraz ze wzrostem intensywności ćwiczeń. To prowadzi do powszechnej rekomendacji, że niska-, średnia- intensywność i długi czas trwania ćwiczeń wytrzymałościowych są najbardziej korzystne dla utraty tłuszczu. To przekonanie nie bierze pod uwagę tego co się dzieje podczas potreningowego okresu “zdrowienia” (regeneracji); całkowity dzienny wydatek energii jest ważniejszy dla utraty tłuszczu niż przeważające paliwo wykorzystane podczas ćwiczeń. Jest to poparte przez badanie pokazujące nieznaczną różnice w traceniu tkanki tłuszczowej pomiędzy wysoką i niską intensywnością submaxymalną; ciągłe ćwiczenie, kiedy całkowity energetyczny wydatek na sesje ćwiczeń jest uważany za podobny. Badania Hicksona dalej popierają zdanie, że przeważające paliwo użyte podczas ćwiczeń nie gra roli w utracie tłuszczu; szczury biorące udział w wysoko intensywnym treningu sprinterskim osiągnęły znaczną redukcję tkanki tłuszczowej, pomimo faktu iż trening sprinterski opiera sie na ww jako źródle paliwa.
Niektóre badania sugerują, że wysoka intensywność ćwiczeń jest bardziej korzystna dla utraty tkanki tłuszczowej niż niska i średnia intensywność ćwiczeń. Pacheco Sanchez i inni zaobserwowali wyraźniejszą utratę tłuszczu u szczurów, które ćwiczyły z wysoką intensywnością w porównaniu ze szczurami ćwiczącymi z niską intensywnością, pomimo iż obie grupy wykonały równorzędną pracę. Bryner zaobserwował znaczną stratę tkanki tłuszczowej w grupie, która ćwiczyła z wysoką intensywnością- 80- 90% maxymalnego tętna, podczas gdy nieznaczne zmiany w tkance tłuszczowej, zostały zaobserwowane u grupy z niską intensywnością, która ćwiczyła w tempie 60-70% maxymalnego tętna; istniała nieznaczna różnica w całkowitej wykonanej pracy pomiędzy obiema grupami. Zaobserwowano, że osoby które regularnie biorą udział w wysoko intensywnych ćwiczeniach mają mniej grubych fałd skórnych i mniejszy stosunek obwodu pasa do bioder (WHRs waist-to-hip-ratios) niż osoby, które uczestniczyły w ćwiczeniach o mniejszej intensywności. Po analizie kowalencyjnej wykonanej w celu zlikwidowania efektu całkowitego wydatku energetycznego na fałdy skórne i WHRs, znaczna różnica pozostała pomiędzy ludźmi, którzy wykorzystywali wysoką intensywność ćwiczeń, a ludźmi, którzy wykorzystywali niższą intensywność ćwiczeń.

Tremblay i inni wykorzystali bardziej godne uwagi badania, które pokazują, że wysoko-intensywne ćwiczenie, specjalnie przerywane, ponad maxymalne ćwiczenie, jest najbardziej optymalne dla utraty tłuszczu. Badani brali udział albo w wytrzymałościowym programie treningowym (ET) przez 20 tygodni, albo w wysoko-intensywnym przerywanym treningu (HIIT) przez 15 tygodni. Średni koszt energetyczny (zużycie energii) treningu ET wynosił 120,4 MJ, podczas gdy treningu HIIT 57.9 MJ. Spadek podskórnych fałdów tłuszczowych był większy w grupie HIIT niż w grupie ET pomimo dramatycznie niższego kosztu energetycznego na treningu HIIT. Zmniejszenie fałd skórnych w grupie HIIT było 9 razy większe niż w grupie ET.

Kilka wyjaśnień większej utraty tłuszczu osiągniętej dzięki HIIT. Po pierwsze, olbrzymia grupa dowodów pokazuje, że wysoko-intensywne treningi, zwłaszcza przerywane przynoszą w efekcie znacznie większe potreningowe wydatki energetyczne i spalanie (wykorzystanie) tłuszczu niż nisko-, albo średnio- intensywne treningi. Inne badania pokazały znacznie podniesione stężenie wolnych kwasów tłuszczowych (FFA) we krwi albo wzrost spalania (wykorzystania) tłuszczy podczas regeneracji po treningu (który był formą HIITa).

Rasmussen zauważył, że wyższa intensywnosć ćwiczeń skończyła się większym osłabieniem karboksylazy acetyl-CoA (ACC), które prowadziło do większej oksydacji FFA po treningu ponieważ ACC jest inhibitorem oksydacji FFA. Tremblay i inni odkryli, że HIIT znacznie bardziej zwiększa aktywność mięśniowej dehydrogenezy 3-hydrokoacyl- koenzym A (wyznacznik aktywności betta oksydacji) niż ET. Ostatecznie większość z badań odkrywa, że wysoko-intensywny trening powstrzymuje apetyt bardziej niż niższa intensywność i redukuje intensywne spożycie tłuszczy nasyconych.

Ogólnie, dowody wskazują na to, że HIIT jest najbardziej efektywną metodą utraty tłuszczu. Jakkolwiek, HIIT niesie ze sobą większe ryzyko kontuzji i przetrenowania, oraz jest fizycznie i psychologicznie wymagający, niska i średnia intensywność stosowana ciągle podczas ćwiczeń jest najlepszym wyborem dla osób, które są nieumotywowane albo mają przeciwwskazania do intensywnych ćwiczeń.

Żródło: SDF by Kermit

Zalecany jest takze trening silowy, moim zdaniem wystarczy 3 razy w tygodniu(1 raz kazda grupa), trening silowy nie w dniu Hiit(bardzo wazne)

Podsumowujac: w dni bez silki rano zwykle aeroby i po poludni Hiit, w dni z silka rano aeroby, po poludniu silka
Krok trzeci- suplementacja:

Nie przypadkowo jako ostatnia, poniewaz nie jest konieczna przy redukcji lecz bardzo pomocna(nie zastapi napewno wplywow dobrzej diety i treningu).
Do wyboru mamy szereg wielu supelmentow, przedstawie kilka w ekspresowym skrocie:
Bcaa- antykatabolik, pomoze uniknac spadkow masy miesniowej
Fat burner- na rynku jest ich od groma, powoduja przyspieszona utrate tkanki tluszczowej zawieraja min.: L-karnityne, cla, hca, gren tea
Termo fat burner- jak wyzej , podwyzszaja jednak dodatkowo termogeneze organizmu co daje dodatkowy wplyw na utrate tluszczu, wzorowane sa na oppularnym polaczeniu ECA(efedryna, kofeina, aspiryna)

Alkohol w kulturystyce

ćwiczenie i picie alkoholu trudno pogodzić. Całkowicie niedopuszczalne jest picie podczas kuracji niektórymi lekami (sterydy) oraz podczas cyklu kreatynowego. Poza tymi okresami całkowicie niedopuszczalne jest picie bezpośrednio przed treningiem, oraz po treningu (np. w tym samym dniu wieczorem), kiedy mięśnie przechodzą do fazy odpoczynku  regeneracji. Jednak w dni beztreningowe, oraz na wiele godzin przed treningiem można sobie pozwolić na odrobinę alkoholu. Alkohol ma pozytywne działanie, jeśli jest spożywany z umiarem. Tradycyjna w niektórych krajach lampka wina stołowego lub szklanka piwa do obiadu polepsza trawienie, relaksuje, poprawia krążenie a ponadto zawiera wiele cennych witamin i mikroelementów. Jeśli jednak wypijesz za dużo czeka cię odwodnienie i katabolizm = spadki! Na podstawie wielu publikacji można określić dawki alkoholu, na które można sobie pozwolić trenując amatorsko (podkreślam: amatorsko!). Nie sugeruję regularnego, codziennego picia alkoholu, zgodnie z podanymi dawkami, jednak warto wiedzieć na co można sobie pozwolić w razie wypadu do pubu, uroczystego obiadu, imprezy, itp. nie ryzykując spadku formy.

1. Piwo:

a) bezalkoholowe 0,0 % alkoholu  np. bezalkoholowa bavaria, faxe, itp.  możesz traktować je jak zwykły bezalkoholowy napój i pić kiedy masz ochotę. Niektórzy gardzą piwem bezalkoholowym, jednak jest to napój zdrowy i w przeciwieństwie do coli i napojów gazowanych zawierający wiele witamin (witaminy z grupy B) i składników odżywczych (słód jęczmienny). Jest to jedyne piwo, które możesz spożywać podczas kuracji niektórymi lekami (sterydy), suplementami, oraz podczas cyklu kreatynowego. Pamiętaj, że podczas cyklu kreatynowego nie powinno się pić także coli i kawy.

b) niskoalkoholowe i piwo bardzo lekkie  zawiera od 1% do 4% alkoholu. Możesz wypić dziennie do 3 małych piw (1 litr). Zaliczają się tutaj piwa niskoalkoholowe (karmi, żywiec z niebieskim kapslem) oraz wiele importowanych piw, szczególnie słabe amerykańskie piwa. (Uwaga: Jeśli jadąc samochodem wypijesz 2-3 piwa niskoalkoholowe 1% to alkomat policji już wykaże spożycie). Nie polecam picia piw karmelizowanych z uwagi na wysoką zawartość cukru.

c) jasne  4% do 6 % alkoholu. Zaliczamy tutaj większość jasnych polskich piw. Możesz wypić dziennie do 2 małych piw (0,7 litra).  Aby uniknąć odwodnienia musisz wypić dodatkowo przynajmniej szklankę wody.

d) jasne mocne oraz piwo typu porter powyżej 6% alkoholu. Możesz wypić dziennie max. 1 duże piwo (0,5 litra). Aby uniknąć odwodnienia musisz wypić dodatkowo przynajmniej 2 szklanki wody + witamina C.

2. Wino:

a) wino stołowe lekkie, wina musujące, szampan. Możesz wypić dziennie max. szklankę wina (250 ml) - Aby uniknąć odwodnienia musisz wypić dodatkowo przynajmniej szklankę wody.

b) wino klasyczne, miód pitny, wino owocowe domowej roboty (wyłącznie prawdziwe swojskie wino, a nie jabole z siarą), grzaniec winny. Możesz wypić dziennie max. lampkę (150 ml) - Aby uniknąć odwodnienia musisz wypić dodatkowo przynajmniej 2 szklanki wody + dodatkowo witamina C.

3. Wódka:

Dziennie możesz wypić najwyżej 30 ml (mały kielonek) wódki, koniaku, itp., lub taką ilość wódki w drinku. Wódka nie zawiera absolutnie żadnych witamin i nie ma wartości odżywczych  powinieneś jej raczej unikać. Aby uniknąć odwodnienia musisz wypić dodatkowo przynajmniej 2 szklanki wody + multiwitamina + dodatkowo witamina C.

Pomiary poszczególnych części ciała należy wykonywać wtedy, gdy mięśnie są ostudzone, a nie bezpośrednio po ćwiczeniach. Najlepiej jest robić pomiary rano, wkrótce po przebudzeniu, zawsze w tym samym czasie i zawsze w ten sam sposób, mierząc obwód w środkowej części mięśnia. Nie naciągajcie centymetra zbyt ciasno, ale też uważajcie, aby nie wisiał za luźno. Musicie robić to starannie, by pomiary były zawsze dokładne. Używajcie fabrycznych miarek, zdejmując miary w miejscach wskazanych na rysunku, z dokładnością do pół centymetra. Ważną rzeczą jest aby centymetr prowadzony był prostopadle do struktury kostnej, dookoła mierzonej części ciała, a nie na ukos. Co jakiś czas sprawdzajcie centymetr, przykładając go do sztywnej linijki, w celu upewnienia się, czy nie rozciągnął się lub nie skurczył.

Aby skorzystać z tabeli , najpierw należy podzielić wagę ciała (kg) przez wzrost (cm). W ten sposób uzyskuje się współczynnik wagi na 1 cm wzrostu (kolumna pierwsza). Po wyszukaniu w tej kolumnie wartości najbliższej waszemu współczynnikowi, odczytujecie dane z całego poziomego wiersza, uzyskując idealne proporcje. Przy dokonywaniu pomiarów należy pamiętać o następujących sprawach:

• Wykonywać pomiary co trzy miesiące.

• Sprawdzać czy mięśnie maja dobrą definicję (np. w lustrze)

• Sprawdzać czy mięsnie są pełne, grube i ładnie ukształtowane.

• Razem z wymiarami zwiększać proporcjonalnie siłę mięsni.

• Trenować regularnie i stosować sensowną dietę.

  Tabela idealnych proporcji

  Waga ciała na 1cm wzrostu

  Kark

  Ramię

  Przedramię

  Klatka pierś.

  Talia

  Biodra

  Uda

  Łydki

1. ROZCIAGANIE WLÓKIEN MIĘŚNIOWYCH PODCZAS KAŻDEGO POWTÓRZENIA.

Podstawowym warunkiem stymulacji rozwoju mięśnia jest jego całkowite rozciągniecie na początku każdego powtórzenia. Jeśli skurcz mięśnia następuje po jego całkowitym rozciągnięciu, uruchomiony zostaje mechanizm odruchowy, który zwiększa siłę skurczu poprzez aktywizacje większej liczby włókien mięśniowych. Mechanizm ten, zwany odruchem rozciągania albo miotatycznym, jest częścią skomplikowanego procesu neurologicznego, sprawującego kontrole nad poruszaniem się ciała.Dlatego przez kulturystów są tak cenione np. rozpiętki, które pozwalają na całkowite rozciągnięcie mięśnia. Technika ruchu, która umożliwia maksymalne rozciągnięcie mięśnia, jest trudna i aby ja zrealizować niejednokrotnie trzeba zmniejszyć stosowany dotychczas ciężar. Wiemy, że mięsień lepiej wzrostem reaguje na rozciągnięcie niż na skurcz, wiec faza opuszczania sztangi (sztangielek) powinna być powolna (2-4 s), dokładna i kontrolowana. Najlepiej byłoby dodatkowo przytrzymać przez chwilę ciężar w momencie największego rozciągnięcia. Taki sposób ćwiczenia kosztuje mnóstwo wysiłku, ale daje maksymalne przyrosty masy.

2. URUCHAMIANIE WSZYSTKICH TYPÓW WŁÓKIEN MIĘŚNIOWYCH.

Podczas ćwiczenia muszą być uruchomione wszystkie typy włókien mięśniowych, tzn. włókna szybko kurczące się białe i czerwone oraz włókna wolno kurczące się. Badania naukowe wykazują że o rodzaju stymulowanych włókien decyduje wielkość obciążenia. Nie ma natomiast znaczenia szybkość wykonywania ćwiczeń. Ustalono również, ze zastosowanie ciężaru równego 60% maksymalnego jednorazowego obciążenia (tzw. 1 RM) stymuluje niemal wszystkie włókna. Przesada zatem nie ma sensu. Nie ma potrzeby stosować zbyt dużych ciężarów, skoro właściwie wszystkie włókna mięśniowe uruchomione zostają przy średnim obciążeniu. Zwróćmy uwagę na jeszcze jeden mechanizm. Ćwiczenie z ciężarem większym niż 60% maksymalnego jednorazowego obciążenia (1 RM) powoduje zwiększenie częstotliwości pobudzeń w systemie nerwowym, czego następstwem jest wzrost siły skurczu pobudzonych włókien. Zjawisko to nie powoduje jednak stymulacji większej liczby włókien. Wzrost siły wynika z tego, ze włókna zmuszone są do ponownego skurczu, zanim jeszcze nastąpi pełne rozluźnienie. Stosowanie obciążeń większych niż 70% 1 RM z pewnością przyczynia się do wzrostu siły, nie ma jednak znaczenia dla budowy masy mięśniowej, gdyż nie stymuluje wszystkich rodzajów włókien mięśniowych.60% 1 RM jest to takie obciążenie, które pozwala wykonywać (przy odpowiedniej technice i realizowaniu zasad 1 i 3) w serii po 8-12 powtórzeń. W wielu systemach treningu preferowane jest stosowanie maksymalnych obciążeń przy stosunkowo malej liczbie powtórzeń (6-8). Tymczasem ćwiczenie z wielkimi ciężarami wcale nie powoduje stymulacji większej ilości włókien mięśniowych. Obciążenie powinno być umiarkowane. Warto przy tym pamiętać, ze wielkie ciężary powodują zwiększenie częstotliwości pobudzeń w systemie nerwowym, co zdecydowanie go obciąża i uszczupla zapasy energii. W wyniku tego trudniej jest zregenerować siły i grozi nam przetrenowanie.

3. URUCHAMIANIE PODCZAS TRENINGU W ORGANIZMIE PRZEMIANY Z UDZIAŁEM KWASU MLEKOWEGO I TLENU - CZAS PRZERW MIEDZY SERIAMI.

Źródłem energii jest najpierw adenozynotrójfosforan (ATP) oraz fosfokreatyna (PC). Podczas intensywnego wysiłku dopiero po upływie ok. 30 sek. działają inne źródła energii, czyli przemiany kwasu mlekowego i reakcje z udziałem tlenu. Odbudowanie przez organizm zużytych ATP i PC nie trwa na ogól dużej niż 3 min. Dlatego, jeśli celem jest szybkie rozbudowanie masy mięśniowej, powinno robić krótkie (30-120 sek.) przerwy miedzy seriami, tak, aby w organizmie twoim uruchomione zostały przemiany z udziałem kwasu mlekowego i tlenu. Ćwiczyć należy rytmicznie i utrzymywać jednakowe tempo przez cały czas. Zasady tej powinno się przestrzegać podczas każdego treningu. Dzięki temu glikogen spalany będzie w obrębie przemian kwasu mlekowego, glukoza natomiast, glikogen i tłuszcze - w reakcjach tlenowych - a to oznacza szybki wzrost masy mięśniowej. Trenując w ten sposób, postępować będziesz w pewnym sensie wbrew prawom natury, gdyż kolejna seria ćwiczeń podejmowana będzie, zanim jeszcze organizm w pełni zregeneruje się. Musisz jednak podjąć ten wysiłek. Natomiast, jeśli zależy komuś na sile, powinien odpoczywać dłużej miedzy seriami (2-10 min.), dać organizmowi czas, aby odnowiły się podstawowe źródła energii: ATP i PC. Wtedy będzie mógł dźwigać większe ciężary i stawać się coraz silniejszy. Zbyt krótki okres relaksu oznacza uruchomienie przemian kwasu mlekowego i reakcji z użyciem tlenu, co obniża intensywność treningu i daje gorsze wyniki. Podstawowa zasada treningu [na masę] jest stymulowanie i doprowadzanie do stanu zmęczenia jak największej liczby włókien mięśniowych. Organizm zmuszony jest wtedy do uruchamiania dodatkowych włókien” .Odpoczynek powinien trwać dłużej podczas ciężkich ćwiczeń angażujących kilka stawów, np. przysiadów. Przerwy miedzy seriami unoszenia przedramion (na biceps) lub ściągania linek wyciągu (na triceps) mogą być krótsze. Jeśli celem jest budowanie masy i redukowanie tkanki tłuszczowej, należy w pewnym momencie zrezygnować z dużych obciążeń. Dotyczy to zwłaszcza okresu poprzedzającego konkursowe starty. Przerwy pomiędzy seriami powinny być wtedy jak najkrótsze. Jest to jeden z paradoksów kulturystyki: musisz być słabszy, aby wyglądać na silniejszego. Nie ma innego wyjścia, trzeba podporządkować się prawom fizjologii.

4. TRENING DUŻYCH GRUP MIĘŚNIOWYCH.

Nacisk kładziemy na ćwiczenia, które uruchamiają więcej niż jeden staw, np. przysiady, wyciskanie na ławce i wiosłowanie. Powodują one rozrastanie się mięsni całego ciała. Nie warto poświęcać wiele czasu na ćwiczenia izolowane, które tylko w niewielkim stopniu stymulują metabolizm i nie dają dużych przyrostów mięsni. Wykonujmy je, aby wypracować piękna rzeźbę, dopiero po osiągnięciu odpowiedniej masy i siły.

• W okresie zwiększonej aktywności fizycznej należy zwracać szczególną uwagę na zdrowe odżywianie i rozsądnie uzupełniać pożywienie o suplementy żywności.

• W celu pokrycia zapotrzebowania organizmu na witaminy i składniki mineralne, wskazane jest zastosować dobrze wyważony preparat kombinacyjny. Zapewnia to podstawowe zaopatrzenie, niezależnie od pozostałego pożywienia.

Nie wolno zapominać o fakcie, że organizm człowieka jest bardzo skomplikowanym systemem. Nigdy nie należy lekkomyślnie wprowadzać chaosu do tego systemu. Duże dawki pojedynczych witamin, składników mineralnych i innych substancji odżywczych mogą zburzyć równowagę przemiany materii.

Przy zwiększonym zapotrzebowaniu na białko w wyniku dużego obciążenia fizycznego, wskazane jest zastosowanie odżywki wysokobiałkowej. Aby wspomagać przyrost masy mięśni należy spożywać 2-2,5g białka na każdy kilogram masy ciała.

Należy zwrócić uwagę na wysoką wartość biologiczną i dobrą wchłanialność produktów białkowych.

W celu szczególnie szybkiego uzupełnienia wykorzystanych aminokwasów można zastosować hydrolizaty białkowe, które powinny być pobierane natychmiast po treningu. Po spożyciu aminokwasów powinno nastąpić spożycie węglowodanów tak, aby aminokwasy nie zostały spalone w przemianach energetycznych, zwiększonych po zakończeniu treningu.

Duże straty aminokwasów, w wyniku wielogodzinnego treningu uzasadniają zwiększone spożycie białka również u sportowców uprawiających dyscypliny wytrzymałościowe. Zapotrzebowanie w tych dyscyplinach sportu wynosi około 1,5-2g dziennie na każdy kilogram masy ciała. Spożycie białka powinno nastąpić natychmiast po treningu i w żadnym wypadku przed obciążeniem.

Osoby z szybką przemianą materii mogą korzystać z tzw. “weight gainers”, czyli mieszanek białek i węglowodanów, które mogą być szczególnie szybko wykorzystane i dzięki temu zostać całkowicie wchłonięte również przy zwiększonej przemianie materii. Osoby o średniej przemianie materii mogą zastosować te produkty w zastępstwie posiłków.

Nie należy stosować zbyt dużej ilości koncentratów białek i węglowodanów. Niekontrolowane spożycie białka obciąża jelita i może prowadzić do wzdęć, ciężkich zatwardzeń i porażenia jelit. Nadmierne ilości węglowodanów, w zależności od rodzaju i ilości powodują powodują biegunkę i/ lub otyłość.

Wskazane jest zastosować inne suplementy żywności, w zależności od objętości treningu i uprawianej dyscypliny sportu. Niektóre suplementy wspomagają raczej sporty wytrzymałościowe, podczas gdy inne nadają się głównie dla sportowców uprawiających dyscypliny siłowe.

Działanie poszczególnych produktów warto przetestować na sobie i nie opierać się na wypowiedziach kumpli.

Każdy powinien znaleźć dla siebie odpowiednią kombinację suplementów. Na próbę powinno się brać tylko jeden produkt. Równoczesny eksperyment z większą ilością suplementów powoduje, że w przypadku wątpliwości nie wiadomo który z nich zadziałał.

BCCAs są niezbędne dla przyrostu masy mięśni i na liście suplementów żywności znajdują się na pierwszym miejscu. BCCAs powinny być stosowane zawsze przed treningiem. Niedobór aminokwasów rozgałęzionych podczas treningu prowadzi do redukcji masy mięśni i drastycznego pogorszenia syntezy białek.

Kreatyna nie ma sobie równych jeżeli chodzi o szybkie i drastyczne przyrosty siły i objętości mięśni.

HMB należy koniecznie wypróbować, jeżeli chodzi o maksymalny przyrost masy mięśni. HMB powinno się stosować w kombinacji z BCCAs, L-glutaminą i kreatyną - pozwala to osiągnąć optymalne rezultaty.

CLA jest idealny do wspomagania przyrostu masy mięśni i redukcji tkanki tłuszczowej.

Osoby trenujące często i bardzo intensywnie nie powinny rezygnować z glutaminy. Glutamina chroni białka, stymuluje przyrost masy mięśni i wspomaga przyrost siły , L-glutamina powoduje (podobnie do kreatyny) odkładanie bardzo dużych ilości wody w komórkach mięśniowych.

SUPLEMENTY BUDUJĄCE MIĘŚNIE

SUPLEMENTY SPALAJĄCE TŁUSZCZ