Archive for the 'Bibliografie' Category
Lee Haney urodził się 11 listopada 1959 r. Jego fenomenalne predyspozycje do kulturystyki sprawiły, że jego kariera wyczynowa rozwinęła się bardzo szybko.
Po zdobyciu złotego medalu na Mistrzostwach USA Juniorów w 1979 r Haney wygrywa w 1982 r Mistrzostwa USA Mężczyzn, zdobywając także tytuł najlepszego kulturysty w kategorii open. W tym samym roku jedzie na Mistrzostwa Świata Mężczyzn do Brugge i wygrywa łatwo kategorię ciężką. Właśnie na tych Mistrzostwach po raz pierwszy startuje z reprezentantami Polski, a jednym z rywali Haneya w kategorii ciężkiej był Paweł Przedlacki. W 1983 roku mając 23 lata debiutuje w konkursie “Mr. Olympia” zajmując 3 miejsce (wygrywa Samir Bannout ). Jednak w 1984 r wyprzedza już wszystkich rywali i zasiada na tronie najlepszego kulturysty świata, którego nie opuści prawie przez dziesięciolecie. Wygrywa pod rząd osiem konkursów w latach 1984-91, pokonując łącznie 83 pretendentów do tytułu “Mr. Olympia”.
Nikt inny dotychczas nie zwyciężył w tylu konkursach “Mr.Olympia” ani nie pokonał tylu rywali. Podczas swojego ostatniego startu na “Olympii” w 1991 r (gdy pokonał Doriana Yatesa ) ważył 112,5 kg i był wówczas najcięższym uczestnikiem konkursu. Oprócz dużej masy mięśniowej, Haney prezentował ładny kształt sylwetki i miał atrakcyjną prezencję sceniczną, co uniemożliwiało jego konkurentom pokonanie go. Haney mieszka obecnie wraz z żoną Shirley i dwójką dzieci w Atlancie w stanie Georgia, gdzie prowadzi własną siłownię. Jako człowiek głęboko uduchowiony, założył także ośrodek wychowawczy “Haryest House” dla dzieci z trudnych rodzin, który jest jednostką charytatywną, mającą prostować charaktery.
Lee Haney znany jest nie tylko z powodu swoich niesamowitych mięśni grzbietu, ale również jako człowiek, który zdobył rekordową liczbę ośmiu tytułów Mr. Olympia i przeszedł całą swoją kulturystyczną karierę bez żadnej poważnej kontuzji pleców, nie mówiąc już o reszcie ciała. Nie jest to mały wyczyn jak na kogoś, kto bierze najcięższe sztangielki, a na sztangę zakłada sporą ilość talerzy i nie marnuje czasu w klubie.
Klucz do osiągnięcia umięśnienia pleców, zapewniającego sukces, może leżeć w dokładnym podejściu Lee do zasady treningu piramidalnego, w którym zaczyna od małego ciężaru, pozwalając mięśniom się rozgrzać, a potem stopniowo, z serii na serię, dźwiga coraz to większe ciężary. “Trenuj, żeby pobudzać, a nie niszczyć” - mówi Lee. “Kontuzjowany grzbiet będzie cię prześladował przez długi czas. Bądź więc rozważny i sprytny: zacznij od małego obciążenia i stopniowo je zwiększaj. Upewnij się, co do tego, że zawsze panujesz nad ciężarem.”
Lee lubi stosować na przemian ruchy zwane przez niego rytmicznymi, przeznaczone na rozwój kształtu i jakości mięśni - takie jak przyciąganie górnego lub dolnego wyciągu na siedząco - z ćwiczeniami siłowymi na zwiększanie masy mięśni, takimi jak podciąganie sztangielki jednorącz w opadzie czy podciąganie sztangi w opadzie. W treningowych radach Lee ponownie wychodzi tu na wierzch motyw zapobiegania kontuzjom: pomieszanie ze sobą tych ruchów pozwala odpocząć mięśniom od wyczerpujących siłowo ćwiczeń. “Siłowe ruchy mocno wyczerpują” - stwierdza Lee. “Są bardziej dynamiczne.”
Lee rozpoczyna swój trening mięśni grzbietu od przyciągania na siedząco, górnego wyciągu z przodu, co bardziej lubi, niż wersję przyciągania drążka za głową. “Z przodu jesteś zdolny w większym stopniu wyizolować mięśnie grzbietu i podczas przyciągania drążka bardziej je napiąć” - uważa Lee. “Możesz naprężyć także wiele mniejszych mięśni w obszarze grzbietu, a wtórnej części ruchu porządnie rozciągnąć swoje najszersze.”
Jednym z warunków wstępnych na rozwinięcie masywnych pleców są serie podciągania na drążku. “Na każdym treningu polecałbym zrobienie przynajmniej czterech serii podciągania na drążku. To wspaniały podstawowy ruch ćwiczeniowy na zwiększenie szerokości pleców, jeśli ich nie robiłeś, musisz zacząć. Przyciąganie górnego wyciągu pozwoli ci zwiększyć siłę na tyle, żebyś mógł zacząć się podciągać.” Lee zaleca najpierw wykonywać ćwiczenie na wyciągu, aby rozgrzać mięśnie i uniknąć przez to kontuzji.
Kolejną propozycją Lee na zwiększanie masy mięśniowej jest podciąganie sztangi w opadzie, które przeplata z podciąganiem półsztangi w opadzie. O pierwszym ćwiczeniu mówi: “jeśli chodzi o zwiększanie rozmiarów mięśni, nie można tego zastąpić żadnymi innymi ruchami.” W przypadku podciągania półsztangi między nogami Lee radzi, żeby bardziej podciągać ciężar do brzucha, niż do klatki, unikając w ten sposób nadmiernego naprężania dolnych partii grzbietu. Zaleca również, aby plecy były możliwie równoległe do podłogi. “Im bardziej jest uniesiony do góry, tym więcej angażują się w ruch mięśnie karku.”
“Prawidłowa technika ruchu jest szczególnie istotna podczas wykonywania przyciągania dolnego wyciągu na siedząco” - mówi Lee. “Nie chodzi o ilość tylko o jakość. Kiedy ciągniesz uchwyty do tyłu musisz mieć pewność, że pracujesz całym grzbietem. Chcesz, żeby napinał się przy tym mięsień czworoboczny, tylne partie mięśni naramiennych, najszersze grzbietu i jego dolne partie. Kiedy przyciągasz uchwyty do brzucha, wygnij dolny grzbiet do przodu, trzymaj klatkę wypchniętą do przodu i porządnie ściągnij obie łopatki barkowe ku sobie.” Podkreśla jeszcze, żeby za bardzo nie pochylać się do przodu ani nie odginać do tyłu; twój tułów powinien pozostawać podczas ruchu mniej więcej wyprostowany.
Dla utrzymania zrównoważonego rozwoju umięśnienia, razem z grzbietem ćwiczy barki i mięśnie karku. Na trening barków składają się ruchy wyciskania. Z kolei jego ulubionym ćwiczeniem na mięśnie karku jest unoszenie barków ze sztangą trzymaną z tyłu, co według niego skuteczniej izoluje ćwiczone mięśnie, niż wersja tego ruchu ze sztangą trzymaną z przodu.
Odżywki Suplementy kulturystyka
Jest najniższym i najlżejszym kulturystą, któremu udało się wygrać Mister Olimpia. Swój niski wzrost rekompensował mistrzowską rzeźbą mięśni i wspaniałymi proporcjami, co pozwoliło mu sięgnąć po najwyższy laur w świecie kulturystyki.
Na szczęście dla niego, w czasach, w których występował, sędziowie przyjmowali nieco inne kryteria oceny niż obecni, gdy wśród zawodowców liczy się przede wszystkim monstrualna masa mięsni, a rzeźba i symetria są obrane pod uwagą dopiero na dalszym miejscu.
Zanim wygrał Mister Olimpia w 1982 roku, kiedy pokonał legendę kulturystyki, Franka Zane, dwukrotnie zajmował II miejsce. Na swoich pierwszych zawodach Mister Olimpia, w 1979 roku, był czwarty w wadze poniżej 200 funtów (90 kg), za Frankiem Zane, Boyerem Coe i Robby Robinsonem. Rok później był już drugi, przegrywając jedynie z kończącym karierę niezrównanym Arnoldem Schwarzeneggerem, a niektórzy fachowcy twierdzili, że powinien wygrać właśnie Chris, a Arnold wygrał tylko dlatego, że był to jego ostatni występ na kulturystycznej scenie. W 1981 roku znów zajął II miejsce na Mister Olimpia, za Frankiem Columbu, przyjacielem i długoletnim partnerem treningowym Arnolda. Jednak rok później to właśnie Chris Dickerson okazał się najlepszy na świecie. Ostatni raz wystąpił na Mr Olimpia w 1984 roku, ale tych zawodów nie może zaliczyć do udanych, bo zajął na nich dopiero 11 miejsce. Jego trening zawsze był oparty o długie serie z dużą ilością powtórzeń, a chyba najlepiej rozwiniętą grupą mięśniową Chrisa są jego mięśnie brzucha. Zdumiewające jest to, że w okresie przygotowań do Mister Olimpia 1982, zakończonych jego sukcesem, Chris trenował brzuch codziennie, od wschodu do zachodu słońca, w trzech oddzielnych sesjach treningowych, wykonując razem 22 serie i 700 wolnych, wyciskających ostatnie poty, prowadzących do agonii powtórzeń, które wyrzeźbiły w środku jego ciała tarkę z 6 oddzielonymi od siebie “falami”. Obecnie Chris Dickerson kontynuuje naukę śpiewu operowego oraz języków obcych: niemieckiego, włoskiego i francuskiego. Jest jedynym Mr. Olympia, który odśpiewał hymn Stanów Zjednoczonych podczas zawodów “Noc Czempionów” i “Mr. Olympia”. “Mam wystarczająco dużo pieniędzy, żeby cieszyć się życiem” - mówi, “ale od czasu do czasu trenuję innych, żeby” - jak twierdzi - “zarobić na kieszonkowe.”
Wzrost: 167 cm
Waga startowa: 84 kg
Urodzony: 25 spierpnia 1939r.
Miejsce zamieszkania: Nowy Jork
Przebieg kariery:
1965 Mr. Long Beach California – 3
1965 Mr. Surf Festival – 4
1966 Mr. Novice – 1
1966 Mr. Muscles – 1
1966 Mr. Delaware Valley – 3
1966 Mr. Metropolitan – 1
1966 Mr. Atlantic Coast – 1
1966 Mr. Region 9 – 1
1966 Mr. Suburban – 1
1966 Mr. New York State - 1
1966 Mr. Gotham - 1
1966 Mr. Eastern America - 1
1966 Mr. Capital City - 1
1966 Mr. America - 11
1966 Mr. Jr. United States - 1
1966 Mr. North America -1
1967 Mr. California - 1
1967 Jr. Mr. America - 1
1967 Mr. America - 1
1968 Jr. Mr. America - 3
1968 Mr. America - 3
1968 Mr. USA - 1
1969 Jr. America - 2
1969 Mr. America - 2
1970 Jr. Mr. America - 1
1970 AAU Mr. America - 1
1970 NABBA Amateur Mr. Universe - 2
1971 NABBA Amateur Mr. Universe -1
1973 WBBG Pro Mr. America - 1
1973 NABBA Amateur Mr. Universe - 1
1974 NABBA Pro Mr. Universe - 1
1975 PBBA Pro Mr. Universe - 2
1975 WBBG Pro Mr. World - 2
1976 WBBG Mr. Olympus - 4
1976 NABBA Pro Mr. Universe - 3
1979 Diamond Cup - 2
1979 Mr. Olympia - 6
1979 Canada Pro Cup - 1
1980 Grand Prix Florida - 1
1980 Grand Prix Louisiana - 2
1980 Grand Prix California - 1
1980 Grand Prix Pensylvannia
1980 Night of Champions -1
1980 Mr. Olympia - 2
1980 Canada Pro Cup - 1
1981 Grand Prix California -1
1981 Grand Prix Washington D.C .- 1
1981 Grand Prix Louisiana - 1
1981 Grand Prix New England - 2
1981 Night of Champions - 1
1981 Mr. Olympia - 2
1982 Mr. Olympia - 1
1984 Mr. Olympia - 11
1990 Arnold Classic - 8
1994 Masters Olympia – 4
Pierwszy kontakt z siłownia w wieku 15 lat, pierwszy start po 3 miesięcznym treningu wzamian za bezpłatne wejścia na siłownie były to zawody-Grand Prix Szczecina 12 grudnia 1992 roku.
Najlepszy wynik na klatke to 172kg. Radek najbardziej lubi wykonywać ćwiczenia na barki-nie znosu martwego ciągu i przysiadów. Choć jego mocna stroną sa mięsnie nóg.Jest zawodnikiem “Fitness Authority” będącym głównym przedstawicielem światowych producentów UNIVERSAL i SCI FIT.
Kulturystyka trenuje w klubie TKKF Winogrady.
Wraz z Daria Piznal zdobyli już wiele medali na imprezach najwyższej rangi.
Miejsce urodzenia - Goleniów
Wzrost - 180cm
Klatka piersiowa - 130cm
Obod pasa - 90cm
Nr kołnierzyka - 50
Waga startowa - 100kg - 110kg